huiken

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • hui·ken

Zelfstandig naamwoord

huiken mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord huik

Werkwoord

huiken

  1. (verouderd) hurken, door de knieën gaan Arch. (1811) [1]
    • Hij huikt van zwaren last. 

Gangbaarheid

32 % van de Nederlanders;
39 % van de Vlamingen.[2]

Verwijzingen

  1. Nederduitsch taalkundig woordenboek. P. Weiland 1807-1811
  2. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be