emolumenten

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • emo·lu·men·ten
Woordherkomst en -opbouw
  • emolument met de uitgang -en
  • [2] in de betekenis van ‘bijkomende verdiensten’ voor het eerst aangetroffen in 1660 [1]

Zelfstandig naamwoord

emolumenten mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord emolument
  2. alleen meervoud bijkomende verdiensten
    • Dankzij het extra baantje heeft hij wat emolumenten gekregen. 
Opmerkingen
  • Omdat het enkelvoud niet meer gangbaar is, wordt dit woord tegenwoordig als een plurale tantum beschouwd.

Gangbaarheid

51 % van de Nederlanders;
21 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen