dingue
Uiterlijk
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| mannelijk / vrouwelijk |
dingue | dingues |
dingue
- (spreektaal) gek, maf, getikt, lijp
- «Ce cowboy est dingue du bang-bang de son flingue.»
- Die cowboy is gek op het geknal van zijn blaffer. [1]
- «Ce cowboy est dingue du bang-bang de son flingue.»