devolutie
- de·vo·lu·tie
- uit het middeleeuws latijn devolutio [1]
enkelvoud | meervoud | |
---|---|---|
naamwoord | devolutie | devoluties |
verkleinwoord |
- het overdragen van bevoegdheden van een hogere naar een latere overheid
- de overdracht van goed of recht van erflater naar erfgenaam bij het sterven van de erflater
- in het procesrecht: het in hoger beroep gaan
- achteruitgang, neergang
- Het zachter worden van de klikgeluiden bij het typen op een ipad kon beter een devolutie dan een evolutie genoemd worden.
- De Nederlandse anatoom Bolk heeft al in de jaren twintig gewezen op het belang van het mechanisme van neotenie of retardatie, dat wil zeggen het vasthouden aan embryonale lichaamsverhoudingen, als verklaring voor de evolutie van de mens. Gould steunde Bolk hierin met de formulering van het begrip retardatie-matrix ('Ontogeny and Phylogenie', 1977). Als er dus al een trend in de evolutie zichtbaar is, dan is het er paradoxaal genoeg één van devolutie. De vraag is nu of retardatie ook bij andere organismen dan de mens een rol heeft gespeeld. [4]
- [2] evolutie
- Het woord devolutie staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "devolutie" herkend door:
58 % | van de Nederlanders; |
71 % | van de Vlamingen.[5] |
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ devolutie op website: Etymologiebank.nl
- ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
- ↑ NRC Titia Ketelaar 29 augustus 2016
- ↑ NRC T. Majoor 30 november 1996
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be