demarche

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • de·mar·che
Woordherkomst en -opbouw
  • uit het Frans [1]
enkelvoud meervoud
naamwoord demarche demarches
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

demarche v/m [2]

  1. initiatief om verantwoordelijke organisaties een gewenste actie te laten ondernemen, stappen ondernemen
    • En toch blijft het komende proces onnodig en ongewenst. Politieke stellingname moet een politiek antwoord krijgen, niet een juridisch. Dat is ook ruimschoots gebeurd na de onsmakelijke demarche van Wilders.[3] 
  2. diplomatiek offensief
    • Maar in tweede instantie bekroop me toch een zekere twijfel. Het Rusland van Vladimir Poetin excelleert in rauwe machtspolitiek. Zijn wij in Nederland daar wel tegen bestand? Was het niet beter geweest als de vijf in het Joint Investigation Team (JIT) samenwerkende landen tezamen waren overgegaan tot een diplomatieke demarche?[4] 
Synoniemen
Vertalingen

Gangbaarheid

59 % van de Nederlanders;
79 % van de Vlamingen.

Verwijzingen

  1. demarche op website: Etymologiebank.nl
  2. Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
  3. Volkskrant Philippe Remarque 10 oktober 2014
  4. Volkskrant Paul Brill 9 oktober 2016