dampfen

Niet te verwarren met: dämpfen

Duits

Uitspraak

• Geluid:  dampfen    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈdampfən /, / ˈdampfn̩ /

Woordafbreking

• damp·fen

Woordherkomst en -opbouw

• Afleiding van het Duitse zelfstandige naamwoord Dampf

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
dampfen	dampfte	[1]: (hat) gedampft [2]: (ist) gedampft
	volledig

Werkwoord

dampfen

1. onovergankelijk dampen, stomen

   «Das Essen dampft.»

   Het eten dampt.

2. onovergankelijk, (verkeer) stomen (voortbewegen door stoomkracht)

   «Das Schiff dampft aus dem Hafen.»

   Het schip stoomt de haven uit.

Afgeleide begrippen

• abdampfen
• aufdampfen
• ausdampfen
• bedampfen
• Dampf
• Dampfer
• eindampfen
• verdampfen

Verwante begrippen

• dunsten
• qualmen
• rauchen