crank

Nederlands

rechtercrank met twee gemonteerde kettingwielen

Uitspraak

• Geluid:  crank    (hulp, bestand)
• IPA: / krɛŋk / (1 lettergreep)

Woordafbreking

• crank

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘verbindingsstuk van fiets’ voor het eerst aangetroffen in 1897

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	crank	cranks
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

de crank m

1. verbindingsstuk tussen pedaal en trapas van een fiets

Afgeleide begrippen

• crankstel

Gangbaarheid

• Het woord crank staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "crank" herkend door:

36 %	van de Nederlanders;
19 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Engels

Uitspraak

• Geluid:  crank (AU)    (hulp, bestand)
• IPA: /ˈkɹæŋk/, / [ˈkʰɹʷæŋk]/

Woordherkomst en -opbouw

• [A] Mogelijk van  krank zn , verder van Proto-West-Germaans *krank, verder van Proto-Germaans *krangaz/ *krankaz
• [B] Via Middelengels crank/cronk van Angelsaksisch crancstæf (uiteindelijk dezelfde etymologie als [A])

enkelvoud	meervoud
crank	cranks

Zelfstandig naamwoord

[A] crank

1. (vooral dialect), (medisch) aandoening, ziekte
2. (informeel), (persoon) engerd,  griezel zn 
3. (informeel), (persoon)  kwast zn  [2], raar iemand, snoeshaan,  zonderling zn 
4. (informeel), (persoon) ziek iemand,  ziek zn 
5.  gril zn 
6. (informeel), (persoon) amateurwetenschapper
7. (sport), (persoon) baseballliefhebber

stellend	vergrotend	overtreffend
crank	more crank	most crank

Bijvoeglijk naamwoord

crank

1. (vooral dialect) moeilijk, ingewikkeld, [lastig]] [2]
2. (informeel) merkwaardig,  raar bn , vreemd

Zelfstandig naamwoord

[B] crank

1. (techniek) krukas,  slinger zn 
2. (informeel)}, (anatomie)  penis zn 

vervoeging
onbepaalde wijs	to  crank
he/she/it	cranks
verleden tijd	cranked
voltooid deelwoord	cranked
onvoltooid deelwoord	cranking
gebiedende wijs	crank

Werkwoord

crank

1. overgankelijk aanslingeren, aanzwengelen
2. onovergankelijk zich irritant of raar gedragen