copain
Uiterlijk
- gedenasaliseerde vorm van Oudfrans en Middelfrans compain [1] (oorspronkelijk de cas sujet van compagnon, zie de etymologie aldaar voor meer informatie)
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| copain | le copain | copains | les copains |
copain m
- (spreektaal) vriend, makker, maat [2]
- mannelijke vorm van copine