complacer
Uiterlijk
- com·pla·cer
complacer
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| complacer |
complacía |
complacido |
| volledig | ||
- overgankelijk ter wille zijn
- behagen, bevallen, aanstaan, vergenoegen
- complacer in: Diccionario de la lengua española, 23e druk, op website: Real academia española