cognoscere

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Latijn

Uitspraak
  • IPA: /kɔŋˈnoːskɛˌrɛ/
Woordafbreking
  • co·gnos·ce·re
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
infinitief 1e pers. enk.
ind. praes. act.
1e pers. enk.
ind. perf. act.
supinum
cŏgnōscĕre cŏgnōsco cŏgnōvi cŏgnĭtum
derde vervoeging volledig

Werkwoord

cŏgnōscere

  1. leren kennen, (soms ook:) kennen
  2. vernemen, horen
  3. ~ de + abl.; een onderzoek instellen (naar)
Afgeleide begrippen