cogitare

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Latijn

Uitspraak
  • IPA: /ˌkɔ.gɪ.ˈtaː.rɛ/
Woordafbreking
  • co·gi·ta·re
stamtijd
infinitief 1e pers. enk.
ind. praes. act.
1e pers. enk.
ind. perf. act.
supinum
cŏgĭtārĕ cŏgĭtō cŏgĭtāvī cŏgĭtātŭm
eerste vervoeging volledig

Werkwoord

cŏgĭtārĕ

  1. overgankelijk denken aan, overdenken
  2. onovergankelijk denken, nadenken
Overerving en ontlening