cogitare

Italiaans

Uitspraak

• IPA: /kɔʤiˈtaːrɛ/

Woordafbreking

• co·gi·ta·re

Werkwoord

1. overgankelijk, onovergankelijk: denken, nadenken, overdenken

Latijn

Uitspraak

• IPA: /ˌkɔ.gɪ.ˈtaː.rɛ/

Woordafbreking

• co·gi·ta·re

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
cŏgĭtārĕ	cŏgĭtō	cŏgĭtāvī	cŏgĭtātŭm
eerste vervoeging	volledig

Werkwoord

cŏgĭtārĕ

1. overgankelijk denken aan, overdenken
2. onovergankelijk denken, nadenken

Overerving en ontlening

    Overerving (op het Roemeens na onder de volkse vorm "coitare")

Catalaans: cuidar Frans: cuider (verouderd) Galicisch: coidar Italiaans: coitare (verouderd)

Roemeens: cugeta Portugees: cuidar Spaans: cuidar

    Ontlening (onder de volkse vorm "coitare")

Albanees: kujtoj

    Ontlening (onder de klassieke vorm "cogitare")

Catalaans: cogitar Engels: cogitate Frans: cogiter

Italiaans: cogitare Portugees: cogitar Spaans: cogitar