causatief

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • cau·sa·tief
enkelvoud meervoud
naamwoord causatief causatieven
verkleinwoord causatiefje causatiefjes

Zelfstandig naamwoord

causatief o

  1. (taalkunde) een werkwoord dat aangeeft dat men iets doet of laat gebeuren
    • Zetten is het causatief van zitten en vellen dat van vallen. 
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen causatief causatiever causatiefst
verbogen causatieve causatievere causatiefste
partitief causatiefs causatievers -

Bijvoeglijk naamwoord

causatief

  1. op een oorzaak betrekking hebbend
    • Is er echt een causatief verband tussen deze verschijnselen? 

Gangbaarheid

56 % van de Nederlanders;
77 % van de Vlamingen.

Meer informatie