buut
Uiterlijk
- buut
- Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘mikpunt’ voor het eerst aangetroffen in 1847 [1]
- [2] [3]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | buut | buten |
| verkleinwoord | buutje | buutjes |
- eindpunt bij loopspelen, meldingspunt bij verstoppertje
| vervoeging van |
|---|
| buten |
buut
- Het woord buut staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "buut" herkend door:
| 68 % | van de Nederlanders; |
| 10 % | van de Vlamingen.[5] |
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ "buut" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- ↑ buut op website: Etymologiebank.nl
- ↑ buut op website: Etymologiebank.nl
- ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be
Categorieën:
- Woorden in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands van lengte 4
- Woorden in het Nederlands met audioweergave
- WikiWoordenboek:Pagina's die ISBN magische koppelingen gebruiken
- Zelfstandig naamwoord in het Nederlands
- Werkwoordsvorm in het Nederlands
- Woordenlijst Nederlandse Taal
- Prevalentie Nederland 68 %
- Prevalentie Vlaanderen 10 %