antecedere

Latijn

Uitspraak

• IPA: /an.tɛˈkeː.dɛ.rɛ/

Woordafbreking

• an·te·ce·de·re

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van cedere met het voorvoegsel ante-

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
antecēdere	antecēdō	antecēssī	antecēssum
derde vervoeging	volledig

Werkwoord

antecēdere

1. actief infinitief praesens van antecēdere
   1. met accusatief: iemand/iets voor zijn, voorafgaan
   2. met accusatief: iemand/iets inhalen
   3. met datief en accusatief: iemand/iets ergens in overtreffen, voorafgaan
2. passief imperatief praesens enkelvoud van antecēdere
   1. word gezegd!

Citaten

[1.3]:

• aetate paulum his antecedens

weinig ouder dan deze