vraagteken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  vraagteken    (hulp, bestand)
• IPA: /vraxtekə/

Woordafbreking

• vraag·te·ken

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	vraagteken	vraagtekens
verkleinwoord	vraagtekentje	vraagtekentjes

Zelfstandig naamwoord

vraagteken o

1. (taalkunde) een leesteken (?) dat men aan het eind van een zin plaatst om deze vragend te maken

   Hij snapte die opdracht niet, dus zette hij er een paar vraagtekens bij.

Vertalingen

    1. een leesteken (?) dat men aan het eind van een zin plaatst om deze vragend te maken   

Engels: question mark (en) Fins: kysymysmerkki (fi) Frans: point d'interrogation (fr) m Grieks: ερωτηματικό (el) o Italiaans: punto interrogativo (it) m Papiamento: interogashon

Pools: znak zapytania (pl) m Russisch: вопросительный знак (ru) m, знак вопроса (ru) m Spaans: signo de interrogación (es) m Tsjechisch: otazník (cs) m Zweeds: frågetecken (sv) o