verzekeren

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
verzekeraar	verzekerbaar
verzekerde	verzekerd
verzekering	-

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ver·ze·ke·ren

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van zekeren met het voorvoegsel ver-.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
verzekeren	verzekerde	verzekerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

verzekeren

1. (overgankelijk) verklaren dat iets toekomstigs met zekerheid te verwachten is

   Hij verzekerde dat er geen ontslagen zouden vallen.

2. (overgankelijk) tegen betaling van een premie een contract afsluiten waarbij bepaald wordt dat bij eventuele schade gedekt zal worden

   Zij hadden gelukkig hun reis verzekerd zodat zij bij dat ongeluk hulp konden inroepen.

Vertalingen

    1.   

Engels: insure (en) Papiamento: sigurà

Spaans: afianzar (es)