verloven

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ver·lo·ven

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
verloven	verloofde	verloofd
zwak -d	volledig

Werkwoord

verloven

1. (wederkerend) zich ~: iemand een (informele) belofte om te trouwen geven

   De kroonprins verloofde zich met een burgermeisje.

   Hij doet haar een huwelijksaanzoek en ze verloven zich.

Vertalingen

    1. iemand een (informele) belofte om te trouwen geven   

Duits: verloben (de) Frans: fiancer (fr)

Zelfstandig naamwoord

verloven mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord verlof