verbieden

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
verbieden	verbiedend
verbod	verboden

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /vɛɾ.'bi:.dǝ(n)/ ,/vǝɾ.'bi:.dǝ(n)/

Woordafbreking

• ver·bie·den

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
verbieden	verbood	verboden
klasse 2	volledig

Werkwoord

(niet scheidbaar)
verbieden

1. een bepaalde handeling strafbaar stellen.

   De toegang is voor onbevoegden streng verboden.

Vertalingen

    1. een bepaalde handeling strafbaar stellen   

Duits: verbieten (de), untersagen (de) Engels: prohibit (en), forbid (en) Frans: interdire (fr), défendre (fr) Noors: bannlyse (no), forby (no) Nynorsk: bannlyse (nn), forby (nn)

Papiamento: proibí Roemeens: a interzice (ro) Russisch: заказывать (ru) заказать (ru) Spaans: prohibir (es), interdecir (es)