verafgoden
Uit WikiWoordenboek
Inhoud |
Nederlands
| naamwoord van handeling | |
|---|---|
| zelfstandig | bijvoeglijk |
| verafgoden | verafgodend |
| verafgoding | verafgood |
Uitspraak
Woordafbreking
- ver·af·go·den
Woordherkomst en -opbouw
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| onbepaalde wijs |
verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| verafgoden |
verafgoodde |
verafgood |
| zwak -d | volledig | |
Werkwoord
verafgoden
- (overgankelijk) een overdreven bewondering koesteren
- Hij werd door die tieners regelrecht verafgood.