verachten

Nederlands

Uitspraak

• IPA:
  • (Noord-Nederland): /vərˈɑxtə(n)/
  • (Vlaanderen, Brabant): /vərˈɑçtə(n)/

Woordafbreking

• ver·ach·ten

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
verachten	verachtte	veracht
zwak -t	volledig

Werkwoord

verachten

1. (overgankelijk) in hoge mate minachten

   Ik veracht hem door hetgeen dat hij me in het verleden heeft aangedaan.

2. (overgankelijk) trotseren

   In de oorlog verachtte hij de dood.

Synoniemen

• minachten

Afgeleide begrippen

• verachting

Vertalingen

    1. in hoge mate minachten   

Duits: verachten (de), missachten (de) Engels: despise (en), scorn (en)

Frans: mépriser (fr) Spaans: despreciar (es), menospreciar (es), aborrecer (es)

    2. trotseren   

Duits: verachten (de), trotzen (de) Engels: scorn (en)

Frans: mépriser (fr) Spaans: desdeñar (es)

Duits

Werkwoord

verachten

1. (overgankelijk) verachten