uithalen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• uit·ha·len

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van halen met het voorvoegsel uit-.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
uithalen	haalde uit	uitgehaald
zwak -d	volledig

Werkwoord

uithalen

1. (iets ~) een opmerkelijke daad plegen

   Hij heeft weer flink kattenkwaad uitgehaald.

2. (iets ~) een brei- of haakwerkje ontdoen

   Ik heb een stuk weer uitgehaald omdat ik een steek had laten vallen.

3. (~ naar) een slag doen, al of niet overdrachtelijk

   De dominee van de kandidaat haalde flink naar zijn eigen kerkgenoot uit.

Uitdrukkingen en gezegden

naar iemand uithalen

Vertalingen

    2. een brei- of haakwerkje ontdoen   

Duits: herausholen (de)

Oudnoors: hrjóða

    naar iemand uithalen   

Duits: mit jemandem ins Gericht gehen, gegen jemanden wettern