halen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈɦalə(n)/

Woordafbreking

• ha·len

Woordherkomst en -opbouw

afkomstig van: Middelnederlands: halen Oudnederlands: halon Germaans: *halōnan

Verwant in Germaans: Engels: hale, Duits: holen, (Oudhoogduits, Oudsaksisch: halon), Fries: helje (Oudfries: halia)

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
halen	haalde	gehaald
zwak -d	volledig

Werkwoord

halen

1. (overgankelijk) ergens heengaan met als doel om iets of iemand mee terug te brengen

   Hij is even vrienden van het station aan het halen.

Afgeleide begrippen

• doorhalen, dooreenhalen, haalbaar, leeghalen, uithalen, weghalen

Overerving en ontlening

• Frans: haler, Spaans: halar, Portugees: alar.

Vertalingen

    1. ergens heengaan met als doel om iets of iemand mee terug te brengen   

Duits: bekommen (de), erreichen (de), holen (de) Engels: fetch (en), go get (en)

Frans: aller chercher (fr) Ido: querar (io)

Zelfstandig naamwoord

halen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord haal

Welsh

enkelvoud	meervoud
halen	-

Zelfstandig naamwoord

halen m

1. (scheikunde) zout

Deens

Woordafbreking

• ha·len

Zelfstandig naamwoord

halen, g

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van hale

Noors

Woordafbreking

• ha·len

Naar frequentie	4392

Zelfstandig naamwoord

halen, m

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van hale

Nynorsk

Woordafbreking

• ha·len

Zelfstandig naamwoord

halen, m

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van hale