supinum

Nederlands

Woordafbreking

• su·pi·num

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	supinum	supina
verkleinwoord	supinumpje	supinumpjes

Zelfstandig naamwoord

supinum o

1. (taalkunde) de zelfstandig gebruikte verbogen infinitief in het Latijn; ook verbaal substantieve wijs genoemd; in tegenstelling tot het gerundium is de tijd toekomend

   Supina vertaalt men doorgaans met 'om te' + infinitief.