slijten
Uit WikiWoordenboek
Inhoud |
Nederlands
| naamwoord van handeling | |
|---|---|
| zelfstandig | bijvoeglijk |
| slijten | slijtend |
| slijtage | gesleten |
| slijter | sleets |
Woordafbreking
- slij·ten
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| onbepaalde wijs |
verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| slijten |
sleet |
gesleten |
| klasse 1 | volledig | |
Werkwoord
slijten
- (ergatief) door het gebruik massa verliezen tot het stukgaat
- (overgankelijk) iets aan iemand ~: verkopen, met name van alcohol
Vertalingen
1.
