sist

Nederlands

Woordafbreking

• sist

Werkwoord

vervoeging van
sissen

sist

1. tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van sissen
   

   Jij sist.

2. derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van sissen
   

   Hij sist.

3. verouderde gebiedende wijs meervoud van sissen
   

   Sist!

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /sist/

Woordafbreking

• sist

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse woord síðastr.

Naar frequentie	755

Bijvoeglijk naamwoord

sist

1. laatst

   «Jeg trodde min siste time var kommet.»

   Ik dacht dat mijn laatste uur aangebroken was.

2. laagst, slechtst
3. vorig

Verbuiging

		stellend	vergrotend	overtreffend
onbepaald (sterk)	m/v enkelvoud	sist	sistere	sistest
	o enkelvoud	sist
	meervoud	siste
bepaald (zwak)	enkelvoud en meervoud	siste	sistere	sisteste

Uitdrukkingen en gezegden

• [1]: de siste ting

de laatste dingen

• [1]: den siste olje

het laatste oliesel
het heilige oliesel

• [2]: siste sort

de laagste soort

• [3]: siste uke

vorige week

Bijwoord

sist

1. laatst

Zelfstandig naamwoord

sist

1. laatste

   «Han burde være den siste til å kritisere deg.»

   Hij zou de laatste zijn om je te bekritiseren.

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /sist/

Woordafbreking

• sist

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse woord síðastr.

Bijvoeglijk naamwoord

sist

1. laatst
2. laagst, slechtst
3. vorig

Verbuiging

		stellend	vergrotend	overtreffend
onbepaald (sterk)	m/v enkelvoud	sist	sistare	sistast
	o enkelvoud	sist
	meervoud	siste
bepaald (zwak)	enkelvoud en meervoud	siste	sistare	sistaste

Bijwoord

sist

1. laatst