koken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈkokə(n)/

Woordafbreking

• ko·ken

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
koken	kookte	gekookt
zwak -t	volledig

Werkwoord

koken

1. (overgankelijk) vloeistof verwarmen totdat er zich in de hele vloeistof bellen vormen die naar boven stijgen en openspringen

   Het water werd gekookt.

2. (ergatief) het proces waarbij bellen uit de hele vloeistof vrijkomen

   Water kookt bij honderd graden Celsius op zeeniveau.

3. (overgankelijk) met behulp van ingrediënten een maaltijd klaarmaken

   De moeder kookt iedere dag voor haar kinderen en echtgenoot.

Afgeleide begrippen

• kokendheet

Verwante begrippen

• kok, maaltijd

Vertalingen

    1. vloeistof verwarmen totdat er zich in de hele vloeistof bellen vormen die naar boven stijgen en openspringen   

Duits: kochen (de) Engels: boil (en) Frans: bouillir (fr)

Oudnoors: sjóða, valla, vella Japans: 沸かす (ja) (わかす, wakasu), 沸く (ja) (わく, waku) Spaans: cocer (es)

    2. met behulp van ingrediënten een maaltijd klaarmaken   

Duits: kochen (de) Engels: cook (en)

Frans: cuisiner (fr) Japans: 料理する (ja) (りょうりする, ryōri suru)

    in te delen vertalingen   

Atayal: hapui, hpurun Fries: koaitsje (fy), kôkje (fy), siede (fy)

Maori: tao (mi) Taroko: hamangut

Noors

Woordafbreking

• ko·ken

Zelfstandig naamwoord

koken m

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van kok (betekenis [A])

koken m

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van kok (betekenis [B])

Synoniemen

• koket o

koken m

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van kok (betekenis [C])

Synoniemen

• koka v (van koke)
• koket o (van kok)

Zelfstandig naamwoord

koken m

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van koke

Synoniemen

• koka v (van koke)
• koket o (van kok)

Nynorsk

Woordafbreking

• ko·ken

Zelfstandig naamwoord

koken m

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van kok