irritant

Nederlands

Woordafbreking

• ir·ri·tant

Bijvoeglijk naamwoord

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	irritant	irritanter	irritantst
verbogen	irritante	irritantere	irritantste

irritant

1. in hoge mate vervelend

   Dit is de irritantste persoon die ik ooit gezien heb.

Vertalingen

    1. in hoge mate vervelend   

Duits: irritierend (de) Engels: irritating (en) Frans: irritant (fr)

Spaans: irritante (es)

Frans

Bijvoeglijk naamwoord

irritant

1. irritant; in hoge mate vervelend.