gebrekkig

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ge·brek·kig

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	gebrekkig	gebrekkiger	gebrekkigst
verbogen	gebrekkige	gebrekkigere	gebrekkigste

Bijvoeglijk naamwoord

gebrekkig

1. één of meerdere gebreken hebbend.

   Zijn gebrekkige uitspraak zorgde ervoor dat de Fransman hem niet begreep.

Vertalingen

    1. één of meerdere gebreken hebbend   

Duits: mangelhaft (de)