bekvechten

Nederlands

Uitspraak

• IPA:
  • (Nederland) /ˈbɛkfɛχtə/
  • (Vlaanderen) /ˈbɛkfɛxtə/

Woordafbreking

• bek·vech·ten

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
bekvechten	bekvechtte	gebekvecht
zwak -t	volledig

Werkwoord

bekvechten

1. (inergatief) ruzie maken

   Zij mogen elkaar niet en gaan om het minste bekvechten.

Synoniemen

• ruziën

Vertalingen

    1. ruzie maken   

Engels: wrangle (en), bicker (en) Frans: se chamailler (fr)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.