Kaninchen
Uit WikiWoordenboek
Inhoud |
Duits
Uitspraak
Woordafbreking
- Ka·nin·chen
Woordherkomst en -opbouw
- Verkleinvorm van het Duitse woord Kanin, dat op zijn beurt van het Oudfranse conin stamt. Dit Oudfranse woord is afkomstig van het Latijnse cunīculus.
Zelfstandig naamwoord
Kaninchen o
- (dierkunde) konijn, konijntje
- «Man sollte sich vorher genau überlegen, ob man sich ein Kaninchen hält oder nicht.»
- Men moet vooraf goed bedenken of men een konijn wil houden of niet.
- «Das Kaninchen schnupperte neugierig an dem Fressen.»
- Het konijn knabbelde nieuwsgierig aan het eten.
- «Man sollte sich vorher genau überlegen, ob man sich ein Kaninchen hält oder nicht.»
Verbuiging
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | das Kaninchen | die Kaninchen |
| genitief | des Kaninchens | der Kaninchen |
| datief | dem Kaninchen | den Kaninchen |
| accusatief | das Kaninchen | die Kaninchen |
Synoniemen
- (taxonomisch) Oryctolagus cuniculus

- (regionaal) Karnickel
Verwante begrippen
Hyperoniemen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Spreekwoorden
- (spreektaal) Ein Kaninchen, das man hält, ist mehr wert als ein Hase auf dem Feld.
Beter één vogel in de hand dan tien in de lucht.
Uitdrukkingen en gezegden
- wie ein Kaninchen vor der Schlange stehen
verlamd worden van angst
- (schertsend) sich wie die Kaninchen vermehren
daar is het bij de konijnen af
- ein Kaninchen aus dem Hut zaubern
een konijn uit de hogehoed te toveren