Naar inhoud springen

waanzinnige

Uit WikiWoordenboek
  • waan·zin·ni·ge
enkelvoud meervoud
naamwoord waanzinnige waanzinnigen
verkleinwoord - -

de waanzinnige v / m [1]

  1. iemand die waanzinnig (geestelijk gestoord) is
    • Maar hoe kon ik weten dat Donald in de ban zou raken van zijn minister Pete Hegseth, een volstrekte waanzinnige die geen minister van Defensie maar ‘van Oorlog’ wilde heten.[2] 
    ▸ Nikki liet zich niet intimideren door de waanzinnige diepte en ging pardoes op de rand staan om even naar beneden te kijken.[3]
    ▸ 'Ruth, doe nou even rustig, meisje! Zie je wat ervan komt? Natuurlijk mag dat niet, waarom prop je van die waanzinnige ideeen in dat kind haar hoofd? Ik begreep het probleem niet, er was ruimte genoeg.[4]
    ▸ Wij met z'n tweetjes roeiend in een kleine boot op een waanzinnige zoektocht .[5]

waanzinnige

  1. verbogen vorm van de stellende trap van waanzinnig
  1. ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
  2. ↑ www.nrc.nl (24 mrt 2026)
  3. ↑
    Ronald Giphart e.a.
    “Een familie en een Griekse god” (2023), The House of Books, ISBN 9789044366471
  4. ↑
    Lex Paleaux
    “Liften naar de hemel” (2026), Ambo/Anthos uitgevers op Wikipedia, ISBN 9789026374715
  5. ↑ “Ziener van zeven wateren” (2011), Luitingh-Sijthoff op Wikipedia, ISBN 9789024535484