verzeihen
Uiterlijk
- ver·zei·hen
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| verzeihen |
verzieh |
verziehen |
| volledig | ||
verzeihen verzeihen + datief
- vergeven [1], genade/vergiffenis schenken
- «Verzeih mir.»
- Het spijt me./Vergeef me.
- «Verzeih mir.»