vernuftig

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ver·nuf·tig
Woordherkomst en -opbouw
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen vernuftig vernuftiger vernuftigst
verbogen vernuftige vernuftigere vernuftigste
partitief vernuftigs vernuftigers -

Bijvoeglijk naamwoord

vernuftig

  1. van iets dat het heel slim bedacht is, dat er veel verstand voor gebruikt is
    • Dat was een heel vernuftige oplossing voor een toch wel ingewikkeld probleem. 

Gangbaarheid

97 % van de Nederlanders
97 % van de Vlamingen.