tukken

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • tuk·ken
Woordherkomst en -opbouw
  • afgeleid van tuk met het achtervoegsel -en [1]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
tukken
tukte
getukt
zwak -t volledig

Werkwoord

tukken [2] [3]

  1. inergatief een korte periode van ondiepe slaap houden
    • Ka Mossel zat daar in al haar breedheid en tukte; zij tukte meestal, als er geen klanten kwamen.[4] 

Zelfstandig naamwoord

tukken mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord tuk

Gangbaarheid

94 % van de Nederlanders;
79 % van de Vlamingen.

Verwijzingen