riechen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Duits

Uitspraak
  • IPA: /ˈriːçən/
Woordafbreking
  • rie·chen
Woordherkomst en -opbouw
  • Afkomstig van het Oudhoogduitse riohhan.
stamtijd
infinitief verleden
tijd
voltooid
deelwoord
riechen
/ˈriːçən/
roch
-
gerochen
-
volledig

Werkwoord

riechen

  1. ruiken
    «Mit meinem Schnupfen rieche ich überhaupt nichts.»
    Met mijn verkoudheid ruik ik niets.
  2. stinken