pikant

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • pi·kant
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘prikkelend’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1617 [1]
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen pikant pikanter pikantst
verbogen pikante pikantere pikantste
partitief pikants pikanters -

Bijvoeglijk naamwoord

pikant

  1. (voeding) met een prikkelende, scherpe smaak
    • Hij serveerde het met een pikante saus. 
  2. overdrachtelijk de zinnen prikkelend, enigszins scandaleus
    • Er kwamen steeds meer pikante details aan het licht. 

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen