kneuzen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • kneu·zen
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘beschadigen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1348 [1]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
kneuzen
kneusde
gekneusd
zwak -d volledig

Werkwoord

kneuzen

  1. overgankelijk letsel aan onderhuids weefsel oplopen door stomp geweld
    • Hij heeft zijn enkel gekneusd. 

Zelfstandig naamwoord

kneuzen mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord kneus

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
97 % van de Vlamingen.

Verwijzingen