fijnte
Uiterlijk
- fijn·te
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | fijnte | fijnten fijntes |
| verkleinwoord |
de fijnte v
- het zeer zuiver zijn van edele metalen of edelstenen
- het uit zeer fijne deeltjes of lijntjes bestaan
- de mate van fijnheid of graad van fijnheid
- [1] voornaamste, fijnste, beste
- Het woord fijnte staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "fijnte" herkend door:
| 35 % | van de Nederlanders; |
| 39 % | van de Vlamingen.[2] |
- ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be