fief
Uiterlijk
fief
- vijf; getal dat komt na vier en vóór zes, in Arabische cijfers 5, in Romeinse cijfers V
- van Oudfrans fiet, feu. Verder onzekere komaf, misschien van Oudfrankisch *fehu "vee" (zie ook Nederlands vee en Gothisch faihu "geld, bezittingen"); de eind-f is afkomstig van de afgeleide werkwoorden (bv. Oudfrans fiever) [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| fief | le fief | fiefs | les fiefs |
fief m
- ↑ fief (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.
fief
- vijf; getal dat komt na vier en vóór zes, in Arabische cijfers 5, in Romeinse cijfers V
fief
- (Zuidwestfaals) vijf; getal dat komt na vier en vóór zes, in Arabische cijfers 5, in Romeinse cijfers V
Categorieën:
- Woorden in het Nedersaksisch
- Hoofdtelwoord in het Nedersaksisch
- Woorden in het Frans
- Woorden in het Frans van lengte 4
- Woorden in het Frans met audioweergave
- Woorden in het Frans met IPA-weergave
- Zelfstandig naamwoord in het Frans
- Leenstelsel in het Frans
- Woorden in het Oost-Fries
- Hoofdtelwoord in het Oost-Fries
- Woorden in het Westfaals
- Hoofdtelwoord in het Westfaals
- Zuidwestfaals