empiler
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| empiler |
empilais |
empilé |
| eerste groep | volledig | |
empiler
- (spreektaal) afzetten, bedriegen
- «Je me suis fait empiler par ce petit merdeux.»
- Ik heb me laten afzetten door die kleine etterbak. [2]
- «Je me suis fait empiler par ce petit merdeux.»