deed

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  deed    (hulp, bestand)
• IPA: /det/

Woordafbreking

• deed

Werkwoord

vervoeging van
doen

deed

1. enkelvoud verleden tijd van doen
   

   • Ik deed. 
     
   • Jij deed. 
     
   • Hij, zij, het deed. 

   ▸ Ze trokken langzaam hun kleren uit, ze deed niet eens alsof ze weerstand bood, maar toen ze alleen nog haar hemd en onderbroek aanhad, verontschuldigde ze zich en ging naar de badkamer om iets te doen, plassen of een pessarium indoen of wat het ook kon zijn.

   ▸ Aan zijn biograaf had hij er eerder nog wat bij verteld. Een van degenen die destijds bij hem binnenliepen was "een charmante twintiger", de minnaar van een vrouw die zijn souterrain huurde. Op een dag ontdekte Terlouw dat de man 400 gulden uit zijn bureaula had gepikt. Omdat de man huilend bekende, deed Terlouw geen aangifte.

Schrijfwijzen

• dede (verouderd)

Anagrammen

• "deed" is een palindroom

Gangbaarheid

• Het woord deed staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "deed" herkend door:

97 %	van de Nederlanders;
92 %	van de Vlamingen.

Engels

Uitspraak

• Geluid:  deed (VS)    (hulp, bestand)
• IPA: /diːd/

Woordherkomst en -opbouw

• erfwoord via Middelengels dede van Angelsaksisch dēd/ dǣd. Proto-West-Germaans *dādi, Proto-Germaans *dēdiz, Indo-Europees *dʰéh₁tis.

Zelfstandig naamwoord

deed mv

1.  daad zn  (met name in positieve zin; nobele/prijzenswaardige daad)
2. iets dat in de praktijk gebeurt/gedaan wordt
3. (juridisch) het in bezit hebben van onroerend goed

vervoeging
onbepaalde wijs	to  deed
he/she/it	deeds
verleden tijd	deeded
voltooid deelwoord	deeded
onvoltooid deelwoord	deeding
gebiedende wijs	deed

Werkwoord

deed

1. overgankelijk, (juridisch) onroerend goed overdragen