constater

Frans

Uitspraak

• Geluid:  constater    (hulp, bestand)
• IPA: /kɔ̃.sta.te/

Woordherkomst en -opbouw

• gevormd uit Latijn constat, actief indicatief praesens 3de persoon enkelvoud van  constare ww , met het achtervoegsel -er

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
constater	constatais	constaté
eerste groep	volledig

Werkwoord

constater

1. vaststellen, constateren

Afgeleide begrippen

• constatation

Overerving en ontlening

• Nederlands: constateren