conduire
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| conduire /kɔ̃dɥiʁ/ |
conduisais /kɔ̃dɥizɛ/ |
conduit /kɔ̃dɥi/ |
| derde groep | volledig | |
conduire
- begeleiden; naar een bepaalde plek leiden
- rijden
- regeren; leiden
- wederkerend se ~: zich gedragen
- ↑ conduire (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.