burn
Uiterlijk
burn
- brandplek, brandwond, verbranding
- (figuurlijk) snedige opmerking, geestig bedoelde belediging van iemand
| vervoeging | |
|---|---|
| onbepaalde wijs | to burn |
| he/she/it | burns |
| verleden tijd | burned burnt |
| voltooid deelwoord |
burned burnt |
| onvoltooid deelwoord |
burning |
| gebiedende wijs | burn |
burn
- onovergankelijk branden [1], verbranden [1]
- overgankelijk in brand steken, verbranden [2]