bru

Angelsaksisch

Uitspraak

• IPA: /bɹu:/

Zelfstandig naamwoord

brū v

1. wimper
2. wenkbrauw

Frans

Uitspraak

• Geluid:  bru    (hulp, bestand)
• IPA: /bʁy/

Woordherkomst en -opbouw

• van Laatlatijn brutis uit de Balkan, daar geattesteerd sinds de derde eeuw n.C., van Gotisch *bruþs "jonge getrouwde vrouw"; in het huidig Frans is het woord belle-fille couranter

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
bru	le bru	brus	les brus

Zelfstandig naamwoord

bru m

1. (familie) schoondochter; de vrouw van een dochter of zoon

Verwante begrippen

• vrouwelijke vorm van gendre

Synoniemen

• belle-fille [1]