brisant

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  brisant    (hulp, bestand)
• IPA: / briˈzɑnt / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• bri·sant

Woordherkomst en -opbouw

• Uit het Frans (lett: "brekend"), voor verdere etymologie zie aldaar. In het Nederlands bekend sinds 1863.

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	brisant	brisanter	brisantst
verbogen	brisante	brisantere	brisantste
partitief	brisants	brisanters	-

Bijvoeglijk naamwoord

brisant

1. met een hoge ontploffingssnelheid
2. (figuurlijk) explosief, gepaard gaand met veel commotie

   • De commissie bracht een brisant rapport uit, waardoor de regering viel. 

   ▸ Bornerbroeker Jan Bartels toont het document met brisante inhoud. Voor hem is het nu zo klaar als een klontje. „Het móest de gekozen variant worden. Nu het hier zwart-op-wit staat, is het klip en klaar. Alles was voorgekookt. Het is van de zotte”, foetert de voorzitter van Dorpsbelangen Bornerbroek.

Afgeleide begrippen

• brisantbom, brisantgranaat

Gangbaarheid

• Het woord brisant staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "brisant" herkend door:

68 %	van de Nederlanders;
50 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Frans

Uitspraak

• Geluid:  brisant (Lyon)    (hulp, bestand)
• IPA: /bʁi.zɑ̃/

	enkelvoud	meervoud
mannelijk	brisant	brisants
vrouwelijk	brisante	brisantes

Bijvoeglijk naamwoord

1. brisant

Werkwoord

brisant

1. tegenwoordig deelwoord (participe présent) van briser