benevolent

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • be·ne·vo·lent
Woordherkomst en -opbouw
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen benevolent benevolenter benevolentst
verbogen benevolente benevolentere benevolentste
partitief benevolents benevolenters -

Bijvoeglijk naamwoord

benevolent

  1. van goede wil
    • Pa was geen inspraak-type. Dictator is een passender begrip, al was hij er één met soms benevolente trekken. [1] 
Synoniemen
Verwante begrippen


Gangbaarheid

Verwijzingen

  1. Marc Chavannes 6 november 1991 NRC

Engels

Zelfstandig naamwoord

benevolent

  1. welwillend, benevolent