afflict

Engels

Uitspraak

• Geluid:  afflict (VS)    (hulp, bestand)
• IPA: /əˈflɪkt/

vervoeging
onbepaalde wijs	to  afflict
he/she/it	afflicts
verleden tijd	afflicted
voltooid deelwoord	afflicted
onvoltooid deelwoord	afflicting
gebiedende wijs	afflict

Werkwoord

afflict

1. overgankelijk deren, bezeren, schade toebrengen aan

   «Nothing could afflict him.»

   Niets kon hem deren.

2. overgankelijk kwellen, teisteren
3. overgankelijk onrustig maken, verontrusten

Verwante begrippen

• affliction, afflictive