éplucher
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| éplucher |
épluchais |
épluché |
| eerste groep | volledig | |
- Ontwikkeld uit Oudfrans espeluchier, samenstelling van e(s)- en peluchier "schoonmaken, ontdoen", ontwikkeld uit Volkslatijn piluccare "ontharen" [1]
éplucher
- [1] peler
- [2] débrouiller
- ↑ éplucher (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.