wikken

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • wik·ken
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
wikken
wikte
gewikt
zwak -t volledig

Werkwoord

wikken

  1. (verouderd) op de hand wegen
    Wik eens welke de zwaarste is. Arch. (1811) [1].
  2. afwegen in de zin van tobben, overdenken
    De mens wikt maar God beschikt.
    Al dat wikken en wegen heeft toch zin, ik zie wel.
Uitdrukkingen en gezegden
  • Wikken en wegen.
Vertalingen
Verwijzingen
  1. Nederduitsch taalkundig woordenboek. P. Weiland 1807-1811

Zelfstandig naamwoord

wikken mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord wik